Οι ρίζες του…

Το Αργεντίνικο τάνγκο γεννήθηκε στους δρόμους του Μπούενος Άιρες και του Μονδεβιδέο από τη συνάντηση διαφορετικών πολιτισμών -ευρωπαϊκών αφρικανικών και λατινοαμερικανικών- που έφεραν μαζί τους οι μετανάστες της εποχής.
Στα μέσα του 1800, οι αφρικανοί σκλάβοι της περιοχής συγκεντρώνονταν και εκφράζονταν μέσω αυτού του χορού – μάλιστα λέγεται ότι αρχικά χορευόταν αποκλειστικά από άντρες, λόγω του ότι θεωρούταν αρκετά προκλητικός. Αργότερα υιοθετήθηκε από τα κορίτσια των οίκων ανοχής, που γήτευαν τους πελάτες τους μέσα από τον αισθησιασμό τους.

Όταν -την ίδια περίπου εποχή- εμφανίστηκε ένα νέο μουσικό όργανο το μπαντοντεόν, τότε άρχισαν να γράφονται τραγούδια με πολύ ιδιαίτερους στίχους, σαν μικρές ιστορίες που σημάδεψαν την εξέλιξη του είδους και έδωσαν στο τάνγκο το κύρος που του έλειπε. Κι έτσι από τις λαϊκές συνοικίες και τα μικρά σαλόνια χορού, το τάνγκο πολύ γρήγορα εξελίχθηκε, απέκτησε φανατικούς οπαδούς και διαδόθηκε σε όλο τον κόσμο ως ένας από τους πιο εκφραστικούς και συναισθηματικούς χορούς!
Η μουσική του τάνγκο είναι εξαιρετική και πολλοί μεγάλοι συνθέτες έχουν γράψει περίφημα κομμάτια, που θα σας συγκινήσουν βαθιά.

Χαρακτηριστικά
Το Αργεντίνικο τάνγκο ανήκει στους φύσει αυτοσχεδιαστικούς χορούς. Αν και στηρίζεται σε θεμελιώδεις χορευτικούς κανόνες, κάθε φορά πραγματώνεται με διαφορετικό τρόπο που εξαρτάται από το χώρο, τη μουσική, την ντάμα, τη διάθεση ή άλλες καταστάσεις που μπορεί να είναι και απρόβλεπτες…
Ο ιδιαίτερος αυτός χορός ζητά από το ζευγάρι να «στηρίζεται ο καθένας στα πόδια του». Στην πλειονότητά τους οι χορευτικές φιγούρες του tango (ακόμη και οι πιο πολύπλοκες), απαιτούν, να φροντίζει ο καθένας για τη δική του ισορροπία, χωρίς να επιβαρύνει τον άλλον, παρ’ όλο που είναι συνέχεια αγκαλιασμένοι. Αν χρειαστεί όμως ο/η tanguero/a θα στηρίξει το/τη σύντροφό του.
Χορός που αναπτύσσει την αφοσίωση και την πολύ καλή επικοινωνία του ζευγαριού, όχι μόνο σωματικά αλλά και ψυχικά, διότι δεν είναι μόνο χορός των σωμάτων αλλά των συναισθημάτων και των ψυχών… Όλα τα παραπάνω με τη σειρά τους συντελούν στο συντονισμό, την ισορροπία και την αρμονία της χορευτικής σχέσης και όλα αυτά μαζί δημιουργούν τη… μαγεία του αργεντίνικου tango!
Είναι ο χορός που αναδεικνύει τον καθένα χορευτή μέσα από την εικόνα του συγχορευτή του. Πραγματικά, ο καλός καβαλιέρος φαίνεται από την εικόνα της ντάμας του. Αν της εμπνέει ηρεμία, φυσική κίνηση, σταθερότητα, εμπιστοσύνη, ευχαρίστηση στο κάθε τους βήμα. Και ο καβαλιέρος, από τη δική του πλευρά, μεταμορφώνεται, όταν γεύεται τέτοια στοιχεία από την ντάμα του. Όλα αυτά μπορεί να τα βιώσει κανείς και στις πιο απλές φιγούρες, πόσο μάλλον στις πιο πολύπλοκες
Γι’ αυτό, λοιπόν, το αργεντίνικο tango εκτός από φιλοσφία είναι και μια χορευτική απεικόνιση των ανθρωπίνων προθέσεων και σχέσεων