Οι ρίζες του…

Το μπαλέτο γεννήθηκε και αναπτύχθηκε ως ξεχωριστό είδος χορού στα τέλη του 15ου αιώνα στην Ιταλία, κατά την περίοδο της ιταλικής αναγέννησης, ενώ διαδόθηκε στην Γαλλία τον 17ο αιώνα, όπου και απέκτησε πλέον μεγάλη φήμη ως το καλύτερο ψυχαγωγικό μέσο της Αυλής, γι’ αυτό και η ορολογία του χορού κατά βάση αποτελείται από γαλλικές λέξεις.
Μετά το 1700, το μπαλέτο έγινε γνωστό και προσιτό στο ευρύτερο κοινό, ενώ μέχρι τότε όλοι οι ρόλοι ανδρικοί και γυναικείοι ερμηνεύονταν από άντρες χορευτές.

Η «απελευθέρωση» του μπαλέτου σηματοδότησε ριζικές αλλαγές στο χορό, καθώς καθιερώθηκαν οι πέντε κλασσικές θέσεις των πελμάτων, που θέτουν τα θεμέλια για την στάση του σώματος και τις κινήσεις του χορευτή, ενώ οι χορευτικές στολές – οι οποίες μέχρι τότε ήταν υπερφορτωμένες – απλοποιήθηκαν για μεγαλύτερη άνεση.
Οι άντρες άρχισαν να φορούν κολάν, και οι γυναίκες φούστες με μήκος κάτω από το γόνατο και κολάν. Τα ψηλοτάκουνα παπούτσια αντικαταστάθηκαν από παπούτσια χωρίς τακούνι, τις πρώτες «μπαλαρίνες».
Τον 18ο αιώνα οι παραστάσεις άρχισαν να θυμίζουν θεατρικά έργα, με τους χορευτές να ερμηνεύουν ρόλους παρουσιάζοντας μία ιστορία (συνήθως από τη μυθολογία), με μουσική συνοδεία και σκηνικά. Κατά την ρομαντική περίοδο του μπαλέτου που ακολούθησε, διέπρεψαν κυρίως γυναίκες χορεύτριες, με τους άντρες να περνούν πλέον σε ρόλους βοηθητικούς. Τα θέματά τους πλέον ήταν ιστορίες αγάπης και παραμύθια, ενώ εμφανίζονται για πρώτη φορά οι κοντές φούστες από τούλι (tutu), οι οποίες διευκόλυναν τις χορεύτριες και ελευθέρωναν ολόκληρα τα πόδια.
Με τη Λίμνη των Κύκνων και τον Καρυοθραύστη, καθώς και άλλες αθάνατες μέχρι και τις μέρες μας θεατρικές παραστάσεις από τη Ρωσία, αναζωπυρώθηκε το ενδιαφέρον για το μπαλέτο, που είχε χάσει την αίγλη του μετά το 1800. Στην Ελλάδα, οι πιο διαδεδομένες μέθοδοι είναι η Ρώσικη σχολή Vaganova και η Αγγλική μέθοδος Royal Academy of Dance (R.A.D.), ενώ οι υπόλοιπες μέθοδοι δεν χρησιμοποιούνται ιδιαίτερα.
Το Αγγλικό μπαλέτο είναι παγκοσμίως γνωστό για τις σχολές Royal Academy of Dance και Royal School of Ballet. Και οι δύο σχολές εφαρμόζουν παρόμοιες μεθόδους. Ωστόσο, η μέθοδος R.A.D. που δημιουργήθηκε το 1920 είναι η πιο διαδεδομένη. Τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της μεθόδου είναι η εστίαση στην καθαρή και σαφή τεχνική, και η αγνότητα των γραμμών του σώματος, χωρίς υπερβολές και επιτήδευση.

Μετά το 1700, το μπαλέτο έγινε γνωστό και προσιτό στο ευρύτερο κοινό, ενώ μέχρι τότε όλοι οι ρόλοι ανδρικοί και γυναικείοι ερμηνεύονταν από άντρες χορευτές.

Η «απελευθέρωση» του μπαλέτου σηματοδότησε ριζικές αλλαγές στο χορό. Καθιερώθηκαν οι πέντε κλασσικές θέσεις των πελμάτων, που θέτουν τα θεμέλια για την στάση του σώματος και τις κινήσεις του χορευτή, ενώ οι χορευτικές στολές – οι οποίες μέχρι τότε ήταν υπερφορτωμένες – απλοποιήθηκαν για μεγαλύτερη άνεση.

Οι άντρες άρχισαν να φορούν κολάν, και οι γυναίκες φούστες με μήκος κάτω από το γόνατο και κολάν. Τα ψηλοτάκουνα παπούτσια αντικαταστάθηκαν από παπούτσια χωρίς τακούνι, τις πρώτες «μπαλαρίνες».

Τον 18ο αιώνα τέθηκαν για πρώτη φορά οι βασικές αρχές του ballet d’action, από τον Jean Georges Noverre. Έτσι, οι παραστάσεις άρχισαν να θυμίζουν θεατρικά έργα, με τους χορευτές να ερμηνεύουν ρόλους παρουσιάζοντας μία ιστορία (συνήθως από τη μυθολογία), με μουσική συνοδεία και σκηνικά. Κατά την ρομαντική περίοδο του μπαλέτου που ακολούθησε, διέπρεψαν κυρίως γυναίκες χορεύτριες, με τους άντρες να περνούν πλέον σε ρόλους βοηθητικούς. Τα θέματά τους πλέον ήταν ιστορίες αγάπης και παραμύθια, ενώ εμφανίζονται για πρώτη φορά οι κοντές φούστες από τούλι (tutu), οι οποίες διευκόλυναν τις χορεύτριες και ελευθέρωναν ολόκληρα τα πόδια.

Με τη Λίμνη των Κύκνων και τον Καρυοθραύστη, καθώς και άλλες αθάνατες μέχρι και τις μέρες μας θεατρικές παραστάσεις από τη Ρωσία, αναζωπυρώθηκε το ενδιαφέρον για το μπαλέτο, που είχε χάσει την αίγλη του μετά το 1800. Εξαπλώθηκε στην Αγγλία, την Αμερική και σε άλλες χώρες, οι οποίες το εξέλιξαν, με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν οι 8 γνωστές μέθοδοι του μπαλέτου έως και στις μέρες μας, ενώ οι τεχνικές του έβαλαν τις βάσεις για πολλά άλλα είδη μοντέρνου χορού, όπως το hip-hop, η jazz και ο σύγχρονος χορός.

Στην Ελλάδα, οι πιο διαδεδομένες μέθοδοι είναι η Ρώσικη σχολή Vaganova και η Αγγλική μέθοδος Royal Academy of Dance (R.A.D.), ενώ οι υπόλοιπες μέθοδοι δεν χρησιμοποιούνται ιδιαίτερα.

Το Αγγλικό μπαλέτο είναι παγκοσμίως γνωστό για τις σχολές Royal Academy of Dance και Royal School of Ballet. Και οι δύο σχολές εφαρμόζουν παρόμοιες μεθόδους. Ωστόσο, η μέθοδος R.A.D. που δημιουργήθηκε το 1920 είναι η πιο διαδεδομένη. Τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της μεθόδου είναι η εστίαση στην καθαρή και σαφή τεχνική, και η αγνότητα των γραμμών του σώματος, χωρίς υπερβολές και επιτήδευση.

Το ballet ενηλίκων είναι ειδικά διαμορφωμένο για κυρίες και κυρίους οι οποίοι είτε δεν έχουν ενασχοληθεί με το χορό είτε τον έχουν αφήσει από καιρό. Θα επιτρέψει στο σώμα σας να αρχίσει να κινείται και να γυμνάζεται χωρίς, όμως, να καταπονείται. Το μάθημα θα δομηθεί σύμφωνα με τις ανάγκες και τις δεξιότητες του τμήματος ώστε το μπαλέτο να γίνει μια όμορφη ασχολία για όσους το επιλέξουν.

Χαρακτηριστικά

Το μπαλέτο ένα από τα πιο όμορφα είδη χορού, με μεγάλη ιστορία και λάτρεις σε όλο τον κόσμο. Ένα κοινό στοιχείο που χαρακτηρίζει όλα τα είδη (σχολές) μπαλέτου είναι η πειθαρχία, οι εντυπωσιακές και συχνά δύσκολες ασκήσεις και η συχνή εξάσκηση, παράγοντες που δίνουν στους χορευτές μπαλέτου πολύ σημαντικά πλεονεκτήματα.

Το μπαλέτο περιλαμβάνει ασκήσεις που βελτιώνουν την στάση του σώματος και το συντονισμό των μελών του, την αίσθηση του ρυθμού και τη μνήμη, ενώ καλλιεργούν τη δημιουργικότητα, την καλλιτεχνική έκφραση, τη χάρη, τη σωματική πειθαρχία και τη σωματική επικοινωνία με τους άλλους χορευτές.

Ως αεροβική άσκηση, το μπαλέτο συμβάλλει στην καλή φυσική κατάσταση και ενδυναμώνει τους μυς της πλάτης και τους κοιλιακούς, χτίζοντας δυνατά, ευλύγιστα και σμιλεμένα κορμιά, χωρίς να προσθέτει όγκο.

Το μπαλέτο ενισχύει τη μουσική καλλιέργεια των μαθητών και ενθαρρύνει την εκτίμηση και την αγάπη για την κλασσική μουσική, ενώ παράλληλα χαρίζει αυτοπεποίθηση.

Γιατί να το επιλέξω;

Για όλους τους παραπάνω λόγους, εάν σας συγκινεί η κλασσική μουσική και έχετε επιμονή και υπομονή. Έχει πολλά επίπεδα μάθησης και πολλές δυνατότητες προσαρμογής της δυσκολίας, γι’ αυτό και απευθύνεται σε όλους! Μπορείτε λοιπόν να κάνετε μπαλέτο, είτε για να γυμναστείτε, είτε για να αποκτήσετε χάρη και ευκινησία είτε και για να ακολουθήσετε καριέρα χορευτή! Είναι ένας θαυμάσιος τρόπος για να μάθετε να σέβεστε το σώμα σας και το μυαλό σας με υγιή τρόπο και να διοχετεύετε την ενέργειά σας εποικοδομητικά!